Geboortekaartjes.nl
joepiedepoepie 250x250
Trouwkaarten.nl

Dagboek

Aantal berichten: 23
Ga naar:   

hoera, Linus is er!

12 mei 2015
Deze nacht 2 uur werd ik wakker,   ik had weer een hoestbui (ben wat ziekjes).
ik heb dan last van harde buiken als ik in zo’n hoestbui zit.
Dus niets verdachts. Maar wanneer ik na een uur nog steeds pijn had heb ik frederik wakker gemaakt.
samen telden we de minuten tussen de pijnen. Maar die verkortten sneller dan verwacht. Nog snel even naar het az bellen om te laten weten dat we er aan komen.
gelukkig sliep de oma in de logeerkamer. Zij was reeds bij ons omdat ze de dag erna reeds heel vroeg zou komen babysitten.
Rond kwart voor 4 konden we aanzetten om dan aan het ziekenhuis toe te komen om 4 uur.
Frederik moest al een rolstoel gaan halen omdat ik niet langer kon lopen van de pijn.
In het verlos kwartier bleek dat ik reeds 5-6 centimeter opening had. Nog maar snel dat lavement en het toilet op.  Enkele minuten later kwam men mij er af halen met de woorden 'mevrouw het is mss de baby die je al voelt duwen'. Dan maar gauw dat bed weer in, al 8 centimeter. Snel de dokteres bellen om de bevalling te kunnen beginnen. Epidurale? 'geen tijd meer voor mevrouw'.  Enkele minuten later: ' waar blijft die dokteres, 'ze moet onmiddellijk komen,  nu meteen!, nu!' , roept de vroedvrouw tegen de telefoon. Ik in volle paniek ondertussen. De gynaecoloog, die toevallig in het gebouw was, was ook gebeld, maar die kwam te laat. Om 4u 58 was Linus Cardon reeds geboren. Zij en de dokteres hebben dan maar wat bij zitten keuvelen terwijl de knip toegenaaid werd. Die hadden ze tussendoor nog net even kunnen zetten. De infuus die ze 2 maal probeerden was niet gelukt, en lekte. In al haar haast om een infuus gooide de vroedvrouw per ongeluk de inhoud van de hele schuif tegen de grond. (grappig moment in de chaos) 
De bevalling zelf ging gelukkig zeer snel, zonder epidurale... da's echt nie niks ...
Kortom de bevalling zelf was helemaal het tegenovergestelde als die van Roxanne. Maar er waren grappige overeenkomsten, zoals: beiden zijn geboren op de 12e, beiden onder begeleiding van dezelfde vroedvrouw, die dan ook nog bij ons in de straat woont, tot 2x maal toe sliep de meter van het verwachtte kindje toevallig in onze logeerkamer en in beiden gevallen was het 's nachts.

monitor

07 mei 2015
Vorige maandag, toen we naar de gynaecoloog gingen, vermeldde ik dat ik de baby veel minder voelde dan normaal. Daarom besloot de gynaecoloog ons naar de monitor te sturen. Daar kan de hartslag van de baby voor een uurtje lang opgevolgd worden. Alles bleek in orde te zijn.
Wanneer ik daags erna nog steeds bijna niks voelde ben ik naar de winkel gereden om een 'angelsound' te kopen. Zo kan ik zelf de hartslag van de baby beluisteren als ik ongerust ben.
Morgen mogen we nog eens aan de monitor en maandag hebben we nogmaals een afspraak bij de gynaecoloog.
Volgens de gynaecoloog heeft de baby een dikke buik en is het hoofdje gemiddeld van grootte. We zouden nu reeds op 3 kilo 320 zitten volgens de schatting.
Daar moet voor mij toch niet te veel meer bij komen, het is nu reeds letterlijk heel erg zwaar om dragen.

groetjes, Annelies
 

nog 20 dagen

03 mei 2015
Nog 20 dagen te gaan.

Ik hoor al de hele dag rare geluiden in de buik. Als ik me krom doe gat het van rommeldebommel, maar ook als ik gewoon stil lig gaat het van gloek-klok-blup.
Het is moeilijk te omschrijven.

Morgen gaan we nog eens naar de gynaecoloog.
Wie weet misschien voor de laatste keer...

 

nog één maand te gaan

21 april 2015
Met nog maar één maand te gaan begint het nu wel erg te spannen.

Dit weekend gaan we nogmaals naar Tessenderlo, maar het zal waarschijnlijk de laatste keer zijn voor de bevalling. Het is toch een heel stuk rijden en de uitgerekende datum komt steeds dichterbij.

In ons huisje staat al bijna alles klaar. 
We leggen de laatste details op de doopsuiker.
Het kaartje is al lang klaar, de adressen zijn bijna allemaal geschreven.

Gisteren hadden we nog eens een afspraak bij de gynaecoloog.
Alles is nog perfect in orde. De baby zit nog steeds met het hoofdje naar beneden, maar er is nog geen opening.
De baby wordt nu geschat op 2,900 kilo. De lengte kunnen ze niet meer meten.
Een echo hebben we deze keer niet mee gekregen.

Ikzelf voel me goed. Ik kan me alleen niet langer bukken. Sokken of schoenen aandoen wordt heel erg moeilijk. Ik ben nu 10 kilo bijgekomen in het totaal, maar vochtophoping heb ik deze keer niet.
Ik kan helaas ook niet langer dan 10 minuten op een stoel zitten, dan krijg ik pijn in mijn rug.
Veel platliggen en zo min mogelijk Roxanne opheffen is de boodschap.
Maar dat houdt ons niet tegen om zo veel mogelijk opruim werk te doen.

 

ZE IS ER! ONS ROXANNE!

18 juli 2013
Op 12 juli hadden we een afspreek bij de gynaecoloog om om 11u aan de monitor te hangen om zo te kijken wat het verdere beloop zou zijn want ik zou zeker wel overtijd gaan.
Op 11 juli zou Anita met de trein langs op bezoek komen om die laatste daagjes wat bij te staan in het huishoudelijk werk. 
Zo gezegd zo gedaan en we haaldden haar in Harelbeke van het station af. Diezelfde ochtend had ik wat 'zenuwen-buikpijn', waarschijnlijk omdat Anita kwam. Maar die hele dag bleef dit maar aanhouden en werd telkens een beetje feller. Ten we aan het station toe kwamen was het wel al wat heftiger en begon ik wat te vermoeden, maar was niet zeker. 
Samen met Anita bekenen we die avond de klok regelmatig om de tussentijd op te meten.
Met toch serieuze krampjes gingen we slapen, maar deed geen oog dicht en bleven de klok in de gaten houden. 
Om 01u30 lazen we op de klok een interval van 7 min en dus besloten we ons bezoek te wekken om te laten weten dat we richting het ziekenhuis zouden vertreken.
Om 02u kwamen we op verloskunde toe, er werd een rolstoel aan geboden bij het onthaal, maar da was niet nodig.
Zo deden we met z'n allen een heel (pijnlijk) nachtje door.
Omstreeks 05u werd de pijn te hevig en werd de epidurele geplaatst. Dat ging niet helemal goed, maar na 3 pogingen zat het er in, en Frederik bleek in de zetel.
6u, shift wisseling, we krijgen een andere vroedvrouw, maar ze heette toevallig ook greet (de eerste bleek een buurvrouw t zijn).
We krijgen te horen dat men eerder opmerkte dat er bij het voelen naar ontsluiting een handje gevoeld werd. Lag ons pagadderke daar met haar hand op haar hoofd, gelukkig verdween die hand snel bij het voelen naar ontsluiting.
Daarna hoorden we dat ze een sterrenkijker was, dat wil zeggen met het gezichtje naar omhoog. Ik moest me op m'n linkerzijde leggen en ja hoor ze heeft zich uiteindelijk nog gedraaid.
Tegen 11u werd de gynaecoloog opgeroepen dat hij moest komen, dat het weldra van start zou gaan. Natuurlijk was die reeds in de buurt want wehadden reeds een afsporaak, met hem om 11u weetje nog, wat een toeval.
Om kwart na 11u15 mocht ik beginnen persen, om 11u30 kwam de gynaecoloog ook toe.
Ik heb die man daar is goed ondergespuwd, het spetste over het bakje heen. Ik zei toch dat ik misselijk was en moest overgeven, neenee, duw ma zei hij. gelukkig kwam de vroedvrouw nog net op tijd met een bakje of hij had de volle lading gehad, nu waren het maar enkele spetters.
En dan, ... , om 11u41, kwam ons Roxanne ons gedag zeggen.
Zowel Frederik en ik waren erg emotioneel. 
Wij zijn dolgelukkig met de nieuwste aanwinst van ons gezinnetje.
ROXANNE CARDON IS NU EEN FEIT

Maak en stuur nu de leukste kaartjes op Kaartjeposten.nl, Geboortepost.nl en Trouwpost.nl.